Turks Fruit, samenvattingsamenvatting en analyse.

Jan Wolkers (1969) over de hartstochtelijke en uiteindelijk tragische relatie tussen een naamloze beeldhouwer en Olga. De roman begint na hun breuk en vertelt hun verhaal in flashbacks, eindigend met Olga's ziekte en dood.

Aan het eind van de roman is Olga zo ziek dat ze alleen nog Turks fruit (rahat lokum) kan eten. Het zoete, zachte snoepje wordt het symbool van haar laatste levensfase en van de tederheid die overblijft.

Rauw, lichamelijk, vol expliciete seksualiteit en even expliciete tederheid. Korte zinnen, sterke beelden, vermenging van het mooie en het lelijke (geur, lichaamssappen, kunst, dood).

Liefde en lust, vergankelijkheid, de macht van het lichaam, kunst tegenover kapitalisme (Olga's moeder), het verlies van een geliefde.

Het is een van de meest gelezen Nederlandse romans van de 20e eeuw, taboedoorbrekend in 1969 en nog steeds emotioneel sterk. Ideaal voor analyse van vertelperspectief en stijl.